Η Μυστική Γλώσσα του Φακού
Φανταστείτε δύο φίλους που ζουν σε αντικριστά σπίτια και θέλουν να βρουν έναν τρόπο να επικοινωνούν μυστικά τη νύχτα, χωρίς να χρησιμοποιούν τηλέφωνα ή το διαδίκτυο. Η μόνη τους ιδέα είναι να χρησιμοποιήσουν έναν φακό. Αποφασίζουν ότι όταν ο φακός είναι αναμμένος, αυτό σημαίνει «ΝΑΙ», και όταν είναι σβηστός, σημαίνει «ΟΧΙ». Αυτό λειτουργεί καλά για απλές ερωτήσεις, αλλά σύντομα συνειδητοποιούν ότι είναι πολύ περιοριστικό. Πώς θα μπορούσαν να στείλουν πιο σύνθετα μηνύματα, όπως αριθμούς;
Ένα βράδυ, τους έρχεται μια ιδέα. Τι θα γινόταν αν χρησιμοποιούσαν μια σειρά από γρήγορα «αναβοσβησίματα» του φακού για να αναπαραστήσουν αριθμούς; Συμφωνούν σε έναν απλό κώδικα: ένα γρήγορο άναμμα του φακού (μια λάμψη) θα αντιστοιχεί στον αριθμό 1. Δύο συνεχόμενες λάμψεις θα αντιστοιχούν στον αριθμό 2, τρεις λάμψεις στον αριθμό 3, και ούτω καθεξής. Αυτό φαίνεται να δουλεύει, αλλά για να στείλουν τον αριθμό 20, θα χρειαζόταν να κάνουν 20 λάμψεις, κάτι που είναι κουραστικό και εύκολο να γίνει λάθος στο μέτρημα. Χρειάζονταν ένα πιο έξυπνο σύστημα.
Η λύση ήρθε όταν σκέφτηκαν το σύστημα που χρησιμοποιούμε καθημερινά, το δεκαδικό. Στο δεκαδικό σύστημα, η θέση κάθε ψηφίου έχει σημασία. Στον αριθμό 123, το 3 σημαίνει 3 μονάδες, το 2 σημαίνει 2 δεκάδες (2x10) και το 1 σημαίνει 1 εκατοντάδα (1x100). Κάθε θέση αντιπροσωπεύει μια δύναμη του 10.
«Τι θα γινόταν», σκέφτηκε ο ένας, «αν αντί για δέκα ψηφία (0-9), είχαμε μόνο δύο καταστάσεις: τον φακό αναμμένο (που θα το λέμε '1') και τον φακό σβηστό (που θα το λέμε '0'); Και αντί οι θέσεις να αντιπροσωπεύουν δυνάμεις του 10, να αντιπροσωπεύουν δυνάμεις του 2;»
Αυτό ήταν! Δημιούργησαν ένα νέο σύστημα. Αν ήθελαν να στείλουν έναν αριθμό, θα χρησιμοποιούσαν μια σειρά από θέσεις. Η πρώτη θέση από δεξιά θα ήταν οι μονάδες (2^0=1), η δεύτερη θα ήταν τα «δυάρια» (2^1=2), η τρίτη τα «τεσσάρια» (2^2=4), η τέταρτη τα «οκτάρια» (2^3=8) και ούτω καθεξής.
Για να στείλουν τον αριθμό 5, θα σκέφτονταν: «Χρειαζόμαστε ένα 'τεσσάρι' και μία 'μονάδα' (4+1=5). Άρα, στη θέση των 'τεσσάρων' ο φακός θα είναι αναμμένος (1), στη θέση των 'δυαριών' θα είναι σβηστός (0) και στη θέση των 'μονάδων' θα είναι αναμμένος (1)». Έτσι, ο αριθμός 5 στον κώδικά τους έγινε 101. Για τον αριθμό 6 (4+2), ο κώδικας ήταν 110. Αυτό το σύστημα, γνωστό ως δυαδικό, είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο οι υπολογιστές «σκέφτονται». Κάθε πληροφορία, από τους αριθμούς και το κείμενο μέχρι τις εικόνες και τα βίντεο, αναπαρίσταται τελικά ως μια τεράστια ακολουθία από 0 και 1, που αντιστοιχούν σε εκατομμύρια μικροσκοπικούς ηλεκτρονικούς διακόπτες που είναι είτε ανοιχτοί είτε κλειστοί.
